ΝΕΚΡΕΣ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ…

Κυριακή, Απρίλιος 8, 2018

 

Ανδρέας Καρκαβίτσας. Ηγέτης των γραμμάτων

 

Νεκροταφείο Λεχαινών, ΗΤΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ -Τάφοι νεκρών
και σε όλους τους διαδρόμους.
 
Απόλυτη συντριβή αξιοπρέπειας
το ποδοπάτημα ντροπής των ενταφιασμένων
 
Υπερεπείγον θέμα τιμής
το ίδρυμα Αντρέα Καρκαβίτσα.

 

Τα Λεχαινά, είναι η Πόλη μου. Δεσμός έγνοιας.

Εκεί, η ταυτότητά μου.

Το χτες αδιάσπαστης σχέσης. Ενός παιδιού που έφυγε

πολύ νωρίς για την Αθήνα.

 

Εκεί, ο δικός μου κόσμος.

Το σπίτι της οικογένειας.

Οι δυνατές μνήμες που δεν σβήνουν.

Παρατράβηξε η απουσία μου αυτή τη φορά.

Ελπίζω, επιτέλους, να έρθω σύντομα.

Δεν πάει άλλο…

 

Δεν ξέρω. Ποιος είναι ο σημερινός Δήμαρχος.

Αν είναι ή δεν είναι ικανός.

Άνευ σημασίας για μένα

το όποιο πολιτικό του μητρώο.

Σημασία έχει, αν τον εμπιστεύονται.

Οι Λεχαινίτες -συμπατριώτες μου.

Αν ΕΙΝΑΙ αξιόπιστος…

Σε καιρούς μολυσμένους

προκλητικά αναξιόπιστους. Άκρως επικίνδυνους.

 

Μιλάω σπάνια για τον εαυτό μου.

Και μόνο αν υπάρξει κάποια αγενής ή προσβλητική πρόκληση.

Εξαίρεση,

το παρόν σημείωμά μου.

Θα θυμίσω συντόμως -σε όσους ήξεραν και ξέχασαν-

τις ακριβές χρηματοδοτήσεις έργων στην πόλη.

Που εγκρίθηκαν με δικές μου παρεμβάσεις.

Με το κύρος του ονόματος και της πολιτικής αρθρογραφίας μου.

 

Επί δημαρχίας, Θανάση Τσάγκου.

Εισέρρευσαν στην πόλη πολλά εκατομμύρια δραχμές.

Δεν θυμάμαι το ακριβές ποσό.

Θυμάμαι, ότι ολοκληρώθηκαν

καθοριστικά έργα.

Όπως, το διαβόητο Στρεμμενό.

Ο ανοιχτός βοθρο-υπόνομος που σκεπάστηκε.

Η αφόρητη μπόχα εξαφανίστηκε. Η ΠΟΛΗ ανέπνευσε.

 

Χρηματοδοτήθηκαν Εκκλησίες, Ξωκλήσια, Μοναστήρια.

Εντός κι εκτός Ηλείας.

Έτσι ήθελε. Αυτό μου ζητούσε η μάνα μου, η Μαρία Τσαγκανέλλια.

ΑΥΤΟ, ΓΙΝΟΤΑΝ!

Μιλάμε για αυθεντική χριστιανή.

 

Επί δημαρχίας Δημήτρη Χατζηγιάννη.

(Στενός φίλος μου ο Πάνος, ο αδερφός του)

Εξασφάλισα κυβερνητική έγκριση 60 εκ. Δραχμών.

Με την αυστηρή υποχρέωση να γίνει Ίδρυμα Ανδρέα Καρκαβίτσα.

Το διάσημο όνομα.

Που θα απογείωνε πόλη και συμπολίτες.

Ποτέ δεν έμαθα τι ακριβώς έφταιξε

και έσβησε το όνειρό μου.

 

Θύμωσα. Πως να συγκρατηθείς;

Όταν η πατρίδα που γέννησε έναν Καρκαβίτσα,

να μη νοιάζεται για τον οικουμενικό γιο της.

Τον ΗΓΕΤΗ των Ελληνικών γραμμάτων.

Την αιχμηρή πένα με την τεράστια φλέβα

γλωσσικού πλούτου. Την γραφή αποθέωση.

Υψηλής ποιότητας.

Καθαρόαιμη Ελληνική γλώσσα.

Άμεση, ευκολονόητη, ευγενική.

Με έντονη μουσικότητα. Καμιά ποτέ ακρότητα.

 

Η πεντακάθαρη γλώσσα Καρκαβίτσα…

Συντόμευσε κι αυτή -όπως κι άλλων μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων-

τον ΠΑΝΗΛΙΘΙΟ ΔΙΧΑΣΜΟ καθαρευουσιάνων και δημοτικιστών

που ο τυφλός φανατισμός γελοιοποιούσε γλώσσα κι Ελλάδα.

 

Τότε, το ίδρυμα δεν έγινε.

Μια ανώτατη τιμή για την πόλη χάθηκε.

Αν ΔΕ ΓΙΝΕΙ ούτε τώρα…

χτες κι αύριο -από κοινού-

θα κηρύξουν τα Λεχαινά πόλη αναλφάβητη. Ασυγχώρητη.

-ΜΗ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ τον δικό της παγκόσμιο άνθρωπο.

Τη δική της, κορυφή λογοτεχνίας.

 

Έχασα πρόσφατα την αδελφή μου Πατρούλα Τσαγκανέλλια

του Νικολάου και τη Μαρίας.

Μεγάλη αδυναμία. Μεγάλο χτύπημα. Προσωπικό.

Το βαρύ πένθος μου ακόμα μαίνεται.

Ο πόνος μνήμης δεν φεύγει. Συνεχίζεται…

Αλλά αυτά είναι προσωπικό μου θέμα.

 

Το κατεπείγον ΜΕΙΖΟΝ θέμα

για τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο.

Είναι το εκεί, νεκροταφείο ΝΤΡΟΠΗΣ.

 

Η απολίτιστη γιγαντοφωτογραφία φρίκης.

Ένας απάνθρωπος, βάρβαρος ΜΗ ΣΕΒΑΣΜΟΣ και σε νεκρούς

και σε ζωντανούς.

 

Εξηγούμαι.

Ο διπλός τάφος της οικογένειας Νικολάου Τσαγκανέλλια

έχει συρρικνωθεί σε μια στενή λωρίδα.

Ακρωτηριάστηκαν τα δύο τρίτα του.

-Έμεινε το ένα τρίτο- ο μισός, μονού τάφου (!!!)

Ένας φρικτός βανδαλισμός.

Που πυροδοτεί οργή. Ανεξέλεγκτη…

 

Ζήτησα και θα αρχίσει οργανωμένη έρευνα.

Στόχος να εντοπιστούν οι υπεύθυνοι.

Οι γύρω-γύρω δεν μπορεί να μην έχουν ονόματα.

Κάποιοι θα μιλήσουν. Αρέσει, δεν αρέσει…

 

Απόλυτη συντριβή αξιοπρέπειας όλο το νεκροταφείο.

Κατάμαυρο σκιάχτρο εγκατάλειψης.

Διάδρομοι δεν υπάρχουν. Ούτε ένας.

Έχουν κρυφομπαζώθει με τάφους.

Ο κόσμος που πηγαινοέρχεται. ΠΑΤΑΕΙ ΤΑΦΟΥΣ.

 

Οι υπεύθυνοι κρύβονται. Γουρουνίσια αφασία.

Ποιος αντέχει το σκυλήσιο ποδοπάτημα

στον νεκρό, δικό του άνθρωπο;

Ήμαρτον, εκεί δεν μπορούν να ησυχάσουν και νεκροί.

 

Σε αυτήν την κόλαση ζεις την ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ…

Την κατάρρευση πολιτισμού.

Σε αυτό το νεκροταφείο ποδοπατημένων νεκρών…

έχουν ταφεί ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ (!!!)

 

Υ.Γ. Η εποχή της νεκρής ευαισθησίας ώρα να λήξει.

Επείγον, να ΕΓΕΡΘΟΥΝ όρθιες συνειδήσεις.

Τουλάχιστον να χαράξουν διαδρόμους.

 

Διαφορετικά, θα βγουν έξω οι νεκροί. ΑΓΡΙΕΜΕΝΟΙ.

Αυτοί ΞΕΡΟΥΝ ποιους θα κυνηγήσουν!!!