ΤΟ ΕΒΕΡΕΣΤ
ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΗΓΕΤΩΝ!

Κυριακή, 15 Μαρτίου, 2020

 

Η σημερινή ΑΕΚ στο μπάσκετ 
μπορεί να ΣΚΟΤΩΣΕΙ 
και τα “μεγάλα τέρατα” 
παγκοσμίως 
που σπάνια χάνουν… 

 

Το έτος 1968, ήταν θαύμα Βίβλου!
Ανέβηκε στις πρώτες θέσεις της Ιστορίας.
Στην κορυφή των σελίδων τα ονόματα των ηρώων.
Εκεί, ο Γιώργος Αμερικάνος και η διάσημη παρέα του. Η ΟΜΑΔΑ-ΕΠΟΣ!
Παγκόσμια, έκπληξη ή ζήλια;
Η κοσμοσυρροή ρεκόρ. Που ακόμα δεν έχει πέσει!!!

 

Οι 10ετίες που πέρασαν ήταν ξεχασιάρες. Χλώμιασαν τις μνήμες. Όχι όλων…
Σαν να ήθελαν να κρύψουν ένα αθάνατο παρελθόν. Που ποτέ δεν πεθαίνει…
Και που ΠΟΤΕ δεν ξεχνιέται!

 

Συγκέντρωση μετριοτήτων οι κληρονόμοι του 1968.
Κάποιες εξαιρέσεις που ξεμύτισαν ζωντάνεψαν κάποια ελπίδα…
Με σύντομη ημερομηνία λήξης…

 

Η 10ετία του 2000,
την τράβηξε από την μούχλα της αμνησίας του 1968.
Ξανάγινε τουλάχιστον ομάδα τίτλων.
Όνομα, πάλι πρώτης σειράς. Άξιο σεβασμού.
Μετά από πολύκαιρη κατάψυξη ανυπαρξίας.

 

Εφήμερο δυστυχώς το αξιακό άστρο του πρωταθλητισμού.
Το “γαλατάδικο” φοβήθηκε. Λάκηξε…
Και κράτησε στην ιδιοκτησία του, τα Κύπελλα των ημερών του.
Ασυγχώρητη απρέπεια. Μπακαλίστικη…
Η ομάδα ξαναμπήκε στις ημέρες ανυποληψίας.
Στην ανελέητη σουβλιά να ντροπιάζεται το όνομα της.
Τα σκυμμένα κεφάλια πόνου

που έψαχναν κάποια παρηγοριά.

Πότε στο 1968 και πότε στο 2000 για να μην τρελαθούν…

 

Και μια μέρα, της 10ετίας των μνημονίων,
ΗΡΘΕ Η ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Που κανένας δεν πίστευε…
Ο ουρανός χαμογέλασε, δεν “εσχίσθη στα δύο”. Όπως λέει ο ψαλμός της Σταύρωσης!
“ΔΕΥΡΟ, ΕΞΩ ΑΕΚ”!!!
Μια ξυραφένια φωνή.
Ένας θεόσταλτος άνθρωπος…
Ένα πτώμα παρακμής, που ζωντάνεψε. Που σηκώθηκε.
Που στάθηκε στα πόδια του. Και που αμέσως, ξάφνιασε το Σύμπαν!
“ΔΕΥΡΟ, ΕΞΩ ΑΕΚ”!!!
Δικός σου, ο πρωταθλητισμός. Των άλλων η μιζέρια…
Δικός σου, ο Μάκης Αγγελόπουλος.
Ένας Μωυσής, που χώρισε στα δύο με στέρεα ξηρά τον ωκεανό που την κατάπινε!

 

Εξηγούμαι. Δεν έβλεπα μπάσκετ.
Τώρα δεν χάνω, ούτε δευτερόλεπτο.
Ο τίτλος στο Κύπελλο δεν είναι απλός τίτλος.
Είναι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ,
μια τεράστια ΑΛΛΑΓΗ ΗΓΕΣΙΑΣ που πριν ήταν φτηνές επαναλήψεις.

Δυο φωνακλάδων για την ιδιοκτησία της σφυρίχτρας.
Μια διεφθαρμένη αντίληψη για ένα άθλημα που εδώ άργησε να μεγαλώσει…

 

Δεν χορταίνεις να βλέπεις τη σημερινή ΑΕΚ για τρεις κυρίαρχους λόγους.

 

Πρώτος, είναι ομάδα ηγετών.
Όταν το σκορ μπαντάρει, μπαίνει ένας από τους έξι ηγέτες και το αλλάζει.
Έτσι έρχονται απίστευτες νίκες και του τελευταίου δευτερολέπτου.
Με υπερομάδες μεγάλης κλάσης.

 

Δεύτερος, η λυσσώδης αγωνιστικότητα από όλους.

Μέχρι το έσχατο σφύριγμα…
Το λέω αυτό, γιατί και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ υπάρχουν αυτοί που σκηνοθετούν τον εαυτό τους. Πότε θα τρέξουν και πότε θα κρύβονται.

 

Και τρίτος, η ηγεσία του!
Που έφτιαξε – και φτιάχνει – την ΟΜΑΔΑ ΕΛΑΤΗΡΙΟ!
Το διάπλατο ρόστερ ισοτίμων παικταράδων.
Που μπορούν να σκοτώσουν και τα “μεγάλα τέρατα” που σπάνια χάνουν.
“ΔΕΥΡΟ, ΕΞΩ ΑΕΚ”!!!