ΠΗΡΑΝ ΠΙΣΩ
ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥΣ!

Δευτέρα, Νοέμβριος 6, 2017

 

 

Νίκησαν τα Καλύβια και οι πολίτες
-ΗΤΤΗΘΗΚΑΝ
οι «φασουλήδες της μπόχας»…

 

ΟΠΙΣΘΕΝ ΟΛΟΤΑΧΩΣ, Η ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΗ «ΠΑΡΕΟΥΛΑ»

 

«Χείριστο κακό είναι οι χειρότεροι να εξουσιάζουν τους καλύτερους»

(Ισοκράτης, Αθηναίος Ρήτορας)

 

Αυτοί, οι εδώ  οι χειρότεροι –διαταραγμένοι ή πονηροί- επιχείρησαν και παραλίγο να σκότωναν τα Καλύβια.

 

Να τα πνίξουν στην μπόχα όλα τα 24ωρα.

Στη βρώμα εμετού μονίμως.

 

Θα απελευθέρωναν θανατηφόρες επιδημίες. Δηλητηριασμένο αέρα.

 

ΕΥΤΥΧΩΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΝ.

Τους πρόλαβαν, οι πολίτες.

 

Που δεν αντέχουν την πόλη τους να γίνει ΜΕΣΟΤΟΙΧΙΑ με έναν τεράστιο βόθρο που δεν μπορούν να ζήσουν ούτε γουρούνια…

 

Που αν ολοκληρωνόταν το θηριώδες έγκλημα μίας ακατανόητης δημοτικής ομάδας και ενός ανευθυνουπεύθυνου επικεφαλής…

 

Σε χρόνους αστραπιαίους οι κάτοικοι αστραπιαία θα το έβαζαν στα πόδια.

Οι πριν πολυάριθμοι επισκέπτες, άφαντοι.

 

«Σαχάρα», τα Καλύβια.

Ακατοίκητη, νεκρή πολιτεία.

 

Αυτή, την καταστροφή πρόλαβε η ολονυκτία λαϊκής οργής (Παρασκευή 3 Νοεμβρίου) στο Δημαρχείο.

 

Η επέλαση της λογικής επικράτησε. ΝΙΚΗΣΕ!

Η διεστραμμένη αντίληψη περί «καλού ή κακού» των εμπνευστών «φαραωνικού αποχωρητηρίου» καταψηφίστηκε. ΗΤΤΗΘΗΚΕ!

 

Το διαβόητο ΚΕΛ το ρούφηξε η κατακραυγή.

Ο δημόσιος πανικός ότι θα σκάσει σκάνδαλο.

Ο φόβος της δικαστικής περιπέτειας.

 

Υπάρχει, όργιο φημών που μιλούν για εκχωρητές υπηρεσιών και σερβιτόρους συμφερόντων.

Δεν υιοθετώ καμία χωρίς αποδείξεις.

ΠΑΓΙΑ ΑΡΧΗ ΜΟΥ.

 

Το «δώστε μας πίσω την πόλη μας» δεν είναι σύνθημα…

Είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των πολιτών. Κανενός μανδαρίνου ή εργολάβου.

 

Διακεκριμένοι νομικοί, φίλοι μου που ρώτησα μου είπαν:

 

Πρώτον, και μισή προσφυγή στο ΣτΕ, θα ήταν η χαρά των δικηγόρων.

 

Δεύτερον, δεν μπορούν να γίνουν περιβαλλοντολογικές μελέτες χωρίς να έχει αγοραστεί και απαλλοτριωθεί η έκταση.

 

Και τρίτον, είναι ένα νοσηρό ψέμα ότι υπάρχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

 

Τότε, γιατί όλος αυτός ο χαμός;

 

Γιατί κυριαρχεί το ψέμα; Η παραπλάνηση; Η Ελλάδα της φάρσας; Μια ζαλισμένη γριά αποκριάς.

Απαντώ.

 

Γιατί το διαδίκτυο-«άπειρο» και η θυελλώδης εποχή του «.gr» που συνεχώς ακούμε (νύχτα-μέρα)…

 

Θολώνουν, τη λογική.

Απελευθερώνουν, σχιζοφρένεια και σχιζοφρενείς.

 

Θυμίζω δύο άρθρα μου που στήριξα το δίκαιο αγώνα των πολιτών.

 

Το πρώτο, με τίτλο «Συναγερμός Πολέμου» (29 Μαρτίου 2017)

 

Καλύβια, Μάρτιος 2017.

Η πόλη σε κατάσταση πολιορκίας.

Οργανώνει, άμυνα. Ξεσηκώνεται.

Δέχεται, αιφνιδίως, διπλή επίθεση η ποιότητα ζωής των κατοίκων της.

Επίθεση πρώτη.

Άκουσον, άκουσον. Δίπλα της –πάνω στην ανάσα της- μεθοδεύουν να ανοίξουν απέραντο αποχωρητήριο.

Τερατώδες «ΣΚΑΤΟΚΑΘΗΚΙ». Νέα Ψυτάλλεια…

Στήνουν, φονική φυσούνα εκπομπής αερίων εμετού.

Εχθρικό αέρα.

Όλες τις ώρες η δηλητηριώδης οσμή στη μύτη του πολίτη.

Που θα κόβει ανάσες.

Που δεν αντέχεται ούτε από ελέφαντες… 

Αν τελικά αυτή η μαζική μόλυνση ολοκληρωθεί…

Τότε, τα κύματα φυγής των κατοίκων θα ερημώσουν τα Καλύβια.

Και γρήγορα, θα τα καταντήσουν απαγορευμένη περιοχή. Μη κατοικήσιμη.

Δεν ξέρω ποιοι κρύβονται από πίσω. Ποιοι βλέπουν «ασημικά» τα σκουπίδια και τους απόπατους…

 

Γράφω πάντα με αποδείξεις. Ποτέ με φήμες.

Δεν ξέρω ποιοι είναι οι εμπνευστές, οι χρηματοδότες και οι εκτελεστές αυτού του τεράστιου υπονόμου που θα σκοτώσει μία πόλη.

ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ να ψάξω.

Να βρω στοιχεία. Ονόματα και υπογραφές. Αν υπάρχουν.

Τότε θα μπορώ να μιλήσω για ευθύνες και υπεύθυνους.

Και για αυτούς που συνέπραξαν στο τέλος καθαρού αέρα στην πόλη που πλημμυρίζει από επισκέπτες.

Και για αυτούς που μπορούσαν να αποτρέψουν τον ΔΙΑΒΟΛΟ-ΙΟ ΒΡΩΜΑΣ και δεν τον απέτρεψαν.

Καλύβια, Μάρτιος 2017.

Επίθεση δεύτερη.

 Ανίκητη πάντοτε, η απίστευτη ελαφρότητα.

Η ξένοιαστη αφασία.

Μεγαλογαλονάδες πολιτικοί και αστυνομικοί συναποφάσισαν να υποβαθμίσουν σε σταθμό –δηλαδή γκισέ ξενοδοχείου- το υψηλόβαθμο, μέχρι σήμερα σε επίπεδο ασφάλειας, Αστυνομικό Τμήμα των Καλυβίων.

 Οι κύριοι συσκέπτονται προφανώς για μην σκέπτονται.

 Δεν εξηγείται αλλιώς.

Γιατί δεν μέτρησαν οι ισχυροί λόγοι που καθιστούν τα Καλύβια κυρίαρχη δύναμη στη διευρυμένη περιοχή που ονομάστηκε «Δήμος Σαρωνικού Αττικής».

 Οι αριθμοί ξεμπροστιάζουν, λάθος εκτιμήσεις και λάθος αποφάσεις.

 Και ιδού γιατί.

Καλύβια, 14.500 κάτοικοι. Ανάβυσσος, 7.000. Σαρωνίδα, 2.500. Φώκαια, 2.000. Κουβαράς, 2.000.

(Τα στοιχεία τα πήρα από την Ένωση Συλλόγων Δήμου Σαρωνικού Αττικής)

 Αυτή, η ίδια Ένωση απευθύνθηκε διαμαρτυρόμενη στο αρμόδιο υπουργείο και Αρχηγείο Αστυνομίας.

 Τους θύμισε τι ξέχασαν.

Ότι τα Καλύβια είναι η μητρόπολη του Δήμου.

Η μεγάλη πλειοψηφία.

Εκεί, η έδρα του δημαρχείου. Εκεί, όλες οι υπηρεσίες. Τράπεζες, ΚΕΠ, ταχυδρομεία.

 Εκεί, η έντονη επιχειρηματικότητα. Μαγαζιά, όλων των ειδών και ορέξεων.

 Το Αστυνομικό Τμήμα –η μέχρι τώρα μεγάλη εγγύηση ασφάλειας- βρίσκεται δίπλα και κοντά για εύστοχη αστυνόμευση σε ένα πολυπληθές κοινό που κάνει τις δουλειές του.

 Και που δικαιούται να αισθάνεται ασφαλές και προστατευμένο. Νύχτα, μέρα.

Εξηγούμαι.

Πάρτε πίσω, την εντελώς λανθασμένη απόφαση.

Και κάντε ισχυρότερο το Τμήμα.

Αυτό είναι το χρέος σας.

 Οι όποιοι δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και όποιοι άλλοι συνηγορούν για Καλύβια-ΚΟΛΑΣΗ να κάνουν όπισθεν ολοταχώς.

 Μόνο έτσι θα απασφαλιστεί η βόμβα της λαϊκής οργής που σήμερα οπλίζεται.

Ατσαλώνει ετοιμότητα στο όποιο βρώμικο ή νυχτερινό πραξικόπημα εκδηλωθεί κατά της πόλης.

 Είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ για την πόλη να παραμείνει όπως είναι.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ, ΠΟΤΕ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΗ.

 

Και το δεύτερο, «Οι μπουλντόζες δεν θα περάσουν» (20 Απριλίου 2017)

Εξηγούμαι.

Είμαι ένας ξένος στα Καλύβια.

Όχι πλέον επισκέπτης.

 Μόνιμος κάτοικος, πέρα από οκτώ χρόνια.

Εδώ, όλη η οικογένειά μου. Εδώ, το δικό της σπίτι.

 Μόλις έμαθα ότι σχεδιάζουν να δηλητηριάσουν την περιοχή.

Να την σκοτώσουν. Εν ψυχρώ…

Να την κάνουν με την (κρυπτόμενη) βία της όποιας μίζας, τερατώδη χαβούζα.

 Ένοιωσα και ΔΙΚΟ ΜΟΥ τον τόπο.

Δεύτερη πατρίδα. Και την πόλη. Και το χαμογελαστό Πάνειο. Το καταπράσινο βουνό ζωής, η ολόφρεσκη αναπνοή της περιοχής.

 Έγραψα αμέσως, άρθρο συνείδησης. Αντίστασης. Ανθρωπιάς.

Στόχος του, να εξεγερθούν οι συνειδήσεις. Όσες υπάρχουν…

Να ξεσηκωθούν οι κάτοικοι και να αντιταχθούν στους εισβολείς της ζωής τους.

 Πήρα πολλά μηνύματα για το άρθρο μου.

Όλα της πρώτης μέρας έδωσαν τη μεγάλη εικόνα συστράτευσης.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΧΗΣ.

 Αισθάνθηκα ότι γεννιέται μία νέα Κερατέα. Αμετάκλητης σύγκρουσης.

Και με τους διεφθαρμένους εργολάβους. Και την αναλώσιμη εξουσία.

 Η γειτόνισσα πόλη νίκησε. Γλύτωσε, μπόχα και δυσωδία.

Τη μη κατοικήσιμη φρικτή ζωή. Το μολυσμένο αέρα που δεν αντέχεται. Που δολοφονεί Υγεία και Πολιτισμό.

Ασυνήθιστη ανδρεία, η Κερατέα.

 ΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ;

Αυτό το ερώτημα πονάει. Όλες τις μέρες που πέρασαν.

 Δυστυχώς. Είναι λίγοι αυτοί που παλεύουν. Που νοιάζονται.

Οι πολλοί αδιαφορούν. Ή σιωπούν…

 Που είναι η μεγάλη συγκέντρωση-ηφαίστειο που θα τρομάξει;

 Που είναι οι οργανωμένες διαδηλώσεις στις όποιες αρχές αποφασίζουν για τις τσέπες μακρυχέρηδων και όχι για την Υγεία των πολιτών;

 Που είναι το νυχθημερόν καραούλι αν ξεμυτίσουν οι μπουλντόζες ισοπέδωσης που στην Κερατέα κάηκαν ή εκδιώχθηκαν;

 Τι θα γίνει, εδώ θα τις αφήσουν να παρελάσουν σαν στρατός κατοχής;

 Όντως, αυτή η αφασία πληγώνει.

Βλέπεις συνειδήσεις να αιμορραγούν. Να κρύβονται.

 

Ως κάτοικος, προσωπικά δεν κατεβάζω σημαία.

ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ.

 Θα γράψω και άλλα άρθρα.

Οι μπουλντόζες ΔΕΝ θα περάσουν.

Ήδη δύο ρεπόρτερς ψάχνουν. Συγκεντρώνουν, άγνωστες πληροφορίες.

Βρίσκουν στοιχεία που θα συζητηθούν.

Που θα πανικοβάλλουν. Κάποιους…

 Ξαναλέω.

Δεν απογοητεύομαι.

Προσπερνάω, ακινησία και ακίνητους.

 Όσο και αν ενοχλεί, οι λίγοι να μην γίνονται πολλοί.

«Ένας για όλους. Όλοι για έναν».

 Πάρα ταύτα.

Την επομένη μέρα του άρθρου μου πήρα θετικές απαντήσεις. Υπεύθυνες.

 Πρώτον, ότι πάγωσε η απόπειρα αφοπλισμού της αστυνόμευσης των Καλυβίων.

Τελικά, το  Αστυνομικό Τμήμα μένει όρθιο. Όπως είναι. Δεν θα γίνει σταθμός-ρεσεψιόν ξενοδοχείου…

Και όπως μου είπαν, με περισσότερα σύγχρονα μέσα και περισσότερους αστυνομικούς.

 

Δεύτερον, η κλίκα που επιχειρεί να στήσει «ΦΑΡΑΟΝΙΚΟ» ΥΠΟΝΟΜΟ μπόχας και βρώμας έχει θορυβηθεί.

Φοβάται, εξεγέρσεις. Κυρίως, τη μεγάλη πολυεθνική εταιρεία LIDL που έχει ήδη προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Γιατί, ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ θα κλείσει με δίπλα της το βοθρότοπο κόλασης.

 Τρίτον, πρόκληση νοημοσύνης το φέιγ βολάν προπαγάνδας που στέλνει ο Δήμος στα σπίτια.

 Χωρίς ντροπή γράφει:

«Χίλια διακόσια μέτρα θα απέχει από το «σημείο μηδέν» η νέα «Ψυτάλλεια» από τον οικισμό»…

 Τα Καλύβια με 15.000 κατοίκους συρρικνώνονται σε οικισμό, σαν να πρόκειται σαν καλύβες λίγων τσομπάνηδων.

 Αρέσει, δεν αρέσει, καταφεύγουν σε αισχρό ψέμα.

Θέλουν να κρύψουν ότι τα πρώτα σπίτια της πόλης θα γίνουν σχεδόν μεσοτοιχία με τον εφιάλτη.

Με απόσταση διακοσίων ή τριακοσίων μέτρων.

 Και τέταρτον, ο Πέτρος Φιλίππου. Ο κυρίαρχος 4ετιών στο Δήμο Καλυβίων.

Ο νυν αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής.

Που σημαίνει ότι είναι άνωθεν αρχή ευθύνης και για τα Καλύβια. Την πατρίδα του.

Επομένως.

Ο ιστορικός του δεσμός κορυφώνει το δικό του ΧΡΕΟΣ απέναντι στη δική του πολιτεία.

Που δέχεται αισχρή επίθεση. Από αισχρούς συμφεροντολόγους. Κοινώς, αρπάχτρες.

 

Τι λέει ο Πέτρος Φιλίππου, ο επιτυχημένος πρώην δήμαρχος που το λένε και οι πολιτικοί του αντίπαλοι;

Το έργο του ανέβασε επίπεδο και αξία στην περιοχή. Απόδειξη, οι αμέτρητοι επισκέπτες που την κατακλύζουν. Προπαντός, τα Σαββατοκύριακα.

 Τι μου είπε;

«Δηλώνω ότι δεν είχα καμία απολύτως ανάμειξη, ούτε γνώση για την εν λόγω εξέλιξη και ότι η ΕΥΔΑΠ και όποιος άλλος φορέας ενεπλάκη, ενήργησε και αποφάσισε ερήμην μου. Και ερήμην των πολιτών, χωρίς να γνωρίζουμε τις πολιτικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούνται.»

 Τον καίει η ευθύνη και λέει τα δύο τρίτα της αλήθεια.

Το ένα τρίτο το κρύβει.

 Όχι, ότι δειλιάζει. Ή από αδυναμία.

Αλλά για λόγους «πολιτικής ευκινησίας»…

 Βεβαίως, ξέρει ονόματα και διευθύνσεις. Και πολλά άλλα που γνωρίζει λεπτομερώς.

Αλλά την παρούσα στιγμή κρίνει ότι δεν μπορεί να τα πει δημόσια.

 Όμως, τώρα είναι η ώρα να μιλήσει. Να σώσει την πόλη.

 Που αν ο ιός της ασφυξίας εισβάλλει και καταλάβει τα Καλύβια, θα λακίξουν ακόμη και οι γάτες.

Θα γίνει τόπος φάντασμα. ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΟΣ.

 Μόλις προλαβαίνεις κύριε Φιλίππου. Τόλμησε.

ΣΗΚΩΣΕ ΧΑΤΖΑΡΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Κόψε κεφάλια.

 Μόνο έτσι, οι φαύλοι θα αποκαλυφθούν. Και θα εκδιωχθούν.

 Μόνο έτσι, θα γίνει χειροπιαστή πραγματικότητα. Η παρακάτω ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ  σου δέσμευση:

 «Η θέση μου παραμένει σταθερή και αδιαπραγμάτευτη και είναι να υλοποιηθεί το εγκεκριμένο πρόγραμμα σύνδεσης με την Ψυτάλλεια, για το οποίο υπήρξε όλο αυτό το διάστημα έντονη παραπληροφόρηση αλλά και δημαγωγικές ανακοινώσεις που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.

 

Νομίζω ότι ο Δήμος Σαρωνικού και το Δημοτικό Συμβούλιο δεν πρέπει να αποδεχθούν όχι μόνο για τα Καλύβια αλλά και για όλο τον Δήμο Σαρωνικού τις λύσεις που αποφάσισε η ΕΥΔΑΠ (και δεν γνωρίζουμε ποιοι άλλοι φορείς) ερήμην μας και να προσπαθήσουν να βρουν λύση είτε με την υλοποίηση της εγκεκριμένης πρότασης όπως έγινε και με τον Δήμο Παλλήνης, είτε σε συνεργασία με όμορους Δήμους, είτε μια λύση με την αποδοχή και τη συναίνεση των πολιτών.»